Unia Europejska (UE) to rodzina demokratycznych państw europejskich, których celem jest wspólna praca na rzecz pokoju i dobrobytu. Jest to organizacja jedyna w swoim rodzaju. Państwa Członkowskie przekazują stworzonym przez siebie wspólnym instytucjom część swoich kompetencji, tak aby decyzje w określonych sprawach będących przedmiotem wspólnego zainteresowania mogły być podejmowane w sposób demokratyczny na szczeblu europejskim. To połączenie suwerenności zwane jest również "integracją europejską".

Historyczne korzenie Unii Europejskiej sięgają okresu II Wojny Światowej. Idea integracji europejskiej narodziła się po to, by zapobiec na zawsze podobnym zbrodniom i zniszczeniu. Pierwszy jej projekt przedstawił Minister Spraw Zagranicznych Francji, Robert Schuman, w dniu 9 maja 1950 roku. Data ta została uznana za dzień narodzin obecnej Unii Europejskiej i co roku 9 maja jest obchodzony jako Dzień Europy.

UE posiada pięć instytucji, z których każda pełni określoną rolę:

• Parlament Europejski (wybierany przez obywateli Państw Członkowskich);
• Rada Unii Europejskiej (reprezentująca rządy Państw Członkowskich); 
• Komisja Europejska (siła napędowa i ciało wykonawcze);
• Trybunał Sprawiedliwości (stojący na straży prawa);
• Trybunał Obrachunkowy (pełniący kontrolę nad rzetelnym i zgodnym z prawem zarządzaniem budżetem UE).
  

Przy powyższych ciałach funkcjonuje pięć innych ważnych organów:

• Komitet Ekonomiczno-Społeczny (wyraża opinie zorganizowanego społeczeństwa obywatelskiego dotyczące kwestii ekonomicznych i społecznych); 
• Komitet Regionów (wyraża opinie władz regionalnych i lokalnych); 
• Europejski Bank Centralny (odpowiada za politykę pieniężną i zarządzanie walutą euro); 
• Europejski Rzecznik Praw Obywatelskich (zajmuje się skargami obywateli na niewłaściwą administrację ze strony instytucji lub organów UE); 
• Europejski Bank Inwestycyjny (pomaga w realizacji celów UE poprzez finansowanie projektów inwestycyjnych).

System ten uzupełnia szereg agencji i innych organów.

Fundamentem Unii Europejskiej są rządy prawa. Wszystkie decyzje i procedury unijne oparte są na postanowieniach Traktatów uzgadnianych przez wszystkie kraje UE.

Pierwotnie Unia składała się jedynie z sześciu krajów: Belgii, Niemiec, Francji, Włoch, Luksemburga i Holandii. Dania, Irlandia i Wielka Brytania przystąpiły do UE w 1973 roku, Grecja w 1981 roku, Hiszpania i Portugalia w 1986 roku, a Austria, Finlandia i Szwecja w 1995 roku. W 2004 roku nastąpi największe do tej pory rozszerzenie UE o 10 nowych krajów.

W początkowym okresie współpraca między krajami UE dotyczyła handlu i gospodarki, lecz dziś obejmuje również wiele innych dziedzin naszego codziennego życia, takich jak prawa obywatelskie, zapewnienie swobody, bezpieczeństwa i sprawiedliwości; tworzenie miejsc pracy; rozwój regionalny; ochrona środowiska naturalnego; globalizacja; praca dla każdego.

Unia Europejska od pół wieku zapewnia stabilność, pokój i dobrobyt. Pomogła podnieść standard życia, zbudowała wspólny rynek obejmujący całą Europę, wprowadziła nową walutę europejską euro, i wzmocniła głos Europy w świecie .

Zjednoczeni w różnorodności: Europa to kontynent o wielu odmiennych tradycjach i językach, lecz również o wspólnych wartościach. Instytucja Unii chroni te wartości. Przyczynia się ona do współpracy między narodami Europy, promując jedność przy jednoczesnym zachowaniu różnorodności oraz zapewniając, by decyzje były podejmowane jak najbliżej obywatela.

Wiek XXI ukazuje coraz wyraźniejszą współzależność między krajami i niesie ze sobą potrzebę coraz ściślejszej współpracy między obywatelami Europy a narodami innych krajów w duchu tolerancji, solidarności i chęci wzajemnego poznawania się.